เรื่องสังกิจจสามเณร และ กิมกังปุ้กหวยถี่...วัชระไม่หวนคืนกลับ จาก มังกรหยก ภาค ๔

Atthanij Pokkasab

4 กุมภาพันธ์ 2013 · 

ข่าวสาร จาก พระอรหันต์ ตอนพิสดาร
ว่าด้วยวิชา กิมกังปุ้กหวยถี่...วัชระไม่หวนคืนกลับ
จาก มังกรหยก ภาค ๔
.......

..หลวงจีนคงเกี้ยนไต้ซือ แห่งเสียวลิ้มยี่ขอบิณฑบาตรพญาสิงโตขนทอง-เจี่ยซุน ๑ ใน ๔ อ๋องยิ่งใหญ่ของพรรคเม้งก้าให้ยุติการฆ่าคนโดยยอมทนรับหมัดบาดเจ็บ ๗ประการของเจี่ยซุนแบบไม่ตอบโต้...ซึ่งก็รับได้แล้วสองหมัด เจี่ยซุนรู้ว่าแพ้แน่เลยใช้เล่ห์ ยกหมัดจะทุบกระหม่อมตัวเองให้ตาย หลวงจีนท่านปราดเข้าห้ามทำให้เจียซุนได้โอกาสต่อยหมัดที่สามออกไป ท่านหลวงจีนคงเกี้ยนเตรียมพลังไม่ทันจึงได้รับบาดเจ็บสาหัสแล้วมรณภาพ...
วิชาคงกระพันที่ท่านหลวงจีนคงเกี้ยนใช้ เรียกว่า วัชระไม่หวนคืนกลับ..กิมกังปุ้กหวยถี่....

..ผุ้แสดงต้นแบบวิชาวัชระไม่หวนคืนกลับในสมัยพุทธกาลคือ..
สังกิจจะสามเณรน้อยวัย ๗ ขวบแห่งสำนักท่านพระสารีบุตร!!!

เรื่องเล่าไว้ว่า...กุลบุตร ๓๐ คนแห่งกรุงสาวัตถี บวชแล้วในสำนักพระศาสดา ครบ ๕ พรรษาจึงทูลลาพระศาสดาไปสู่ป่าเพื่อเร่งสมณะธรรมให้บรรลุสุดท้าย พระศาสดาหยั่งรู้ภัยล่วงหน้า รู้ว่าผู้จะคลี่คลายภัยข้างหน้าแก่ภิกษุ ๓๐ รูปนี้ได้มีแต่ สังกิจจะสามเณรแห่งสำนักท่านพระสารีบุตรเท่านั้น จึงให้ภิกษุทั้ง ๓๐ ไปขอสามเณรจากสำนักท่านพระสารีบุตร แล้วพากันเดินทางไปไกลจากวิหารเชตวันเป็นระยะทาง ๑๒๐ โยชน์(ประมาณ ๒,๐๐๐ กิโลเมตร)เป็นป่าในอิทธิพลของ โจร ๕๐๐ ที่มีพิธีฆ่าคนบูชาอารักข์ของโจรเองในการออกปล้นหรือสู้กับทัพหลวงของกษัตริย์
...
ในการเผชิญหน้ากับโจร สามเณรสังกิจจะ เสนอชีวิตตัวเองแทนภิกษุ ๓๐ รูป ธัมมปทัฏฐกถา (ภาค ๔)บรรยายไว้ดังนี้...

..ในเวลาเสร็จกิจ หัวหน้าโจรชักดาบเดินเข้าไปหาสามเณร สามเณรเมื่อนั่งก็นั่งเข้าฌานมั่น หัวหน้าโจรแกว่งดาบฟันลงที่คอสามเณร ดาบงอเอาคมกระทบคม หัวหน้าโจรนั้นสำคัญว่า "เราประหารไม่ดี" จึงดัดดาบนั้นให้ตรงแล้วประหารอีก คราวใหม่นี้ดาบเป็นดังใบตาลที่ม้วน ได้ร่นถึงโคนด้ามดาบ แท้จริง บุคคลแม้จะเอาภูเขาสิเนรุทับสามเณรในเวลานั้น ชื่อว่าจะสามารถให้สามเณรตายไม่มีเลย จะป่วยกล่าวไปใยถึงว่าจะเอาดาบฟันให้ตาย
.
...หัวหน้าโจรเห็นปาฏิหาริย์นั้นแล้วคิดว่า "เมื่อก่อนดาบของเรา ย่อมตัดเสาหิน หรือตอไม้ตะเคียนเหมือนหยวกกล้วย บัดนี้ดาบเรางอไปแล้วคราวหนึ่ง อีกคราวหนึ่งก็เกิดเป็นดังใบตาลม้วน ดาบชื่อนี้ แม้ไม่มีเจตนา ยังรู้คุณของสามเณร เรามีเจตนายังไม่รู้..."

จาก เรื่องสังกิจจสามเณร สหัสวรรควรรณนา ธัมมปทัฏฐกถาแปล ภาค ๔

ครับ..สามเณรสังกิจจะเลยได้ โจร ๕๐๐ มาเป็นสามเณรบริวารไปพบกลุ่มภิกษุ ๓๐ เพื่อให้กำลังใจในการบำเพ็ญสมณธรรมสุดท้ายแล้วพาบรรดาบริวารเณรอดีตโจร ๕๐๐ กลับสำนักพระศาสดา...
..ชั่วขณะเข้าเฝ้าพระศาสดา ภิกษุ ๓๐ รูปที่อยู่ห่างไกล ไป ๑๒๐ โยชน์ก็พากันบรรลุพระอรหัตผลเช่่นกัน

นี่คือ กำเนิดของวิชาคงกระพัน..วัชระไม่หวนคืนกลับ..กิมกังปุ้กหวยถี่ ที่ปราชญ์จีนแสดงความซื่อสัตย์เอาไว้ต่อปาฏิหาริย์ในพระพุทธศาสนา...แต่ปราดประเทศทุยยยย์...งุบงิบ..งุบงิบ...!!!