กิจสูงสุดในพระพุทธศาสนา...สรุปการบรรลุภารกิจที่ วิชชา ๓ (เตวิชชา)

Atthanij Pokkasap 

ยิ่งระลึกถึงอดีตได้มากเท่าใด..

ก็ยิ่งมองเห็นอนาคตได้มากขึ้นเท่านั้น

คนที่มีสติ และไม่เข้าข้างกิเลสเลยเท่านั้นที่ทำได้

บุ๊ง ฟิสิกส์    รู้น้อย คอยฟัง

Atthanij Pokkasap  กิจสูงสุดในพระพุทธศาสนา สรุปการบรรลุภารกิจ

ที่ วิชชา ๓ (เตวิชชา)
วิชชาแรก ช่วงต้นปฐมยาม...
คือ ญาณแห่งสติว่าด้วยอดีต(บุพเพนิวาสานุสติญาณ)...หรือ เหตุปัจจัย = อดีตังสญาณ

วิชชาที่สอง ช่วงยามกลาง...
คือ ญาณว่าด้วย จุติ-อุบัติ แห่งจิต(จุตูปปาตญาณ.. แปลมักง่ายว่า ทิพยจักษุ...ตาทิพย์) คือ ปฏิจจสมุปปาทนั้นเอง...เพราะว่าด้วยการเห็นวิปากที่เป็นผลมาจากอดีต...= อนาคตังสญาณ

วิชชาที่สาม ช่วงยามสุดท้ายก่อนรุ่ง
ญาณว่าด้วยการกำจัดอาสวกิเลสให้สิ้น(อาสวขยญาณ)...อันนี้สถานภาพที่มีประสิทธิภาพสูงสุด ของจิต ขณะปัจจุบัน คือ ต้องไม่มีกิเลส ...

โดยลำดับ...ไม่มีพิกัดอดีต ไม่มีพิกัดอนาคต...เอาอะไรมาพิสูจน์หยั่งรู้ว่า...นี่คือพิกัดปัจจุบัน ?!!!
ในหลายๆพระสูตร มีบทสนทนา ที่ระยะพิกัด ข้อที่ ๑. = ระยะพิกัดข้อที่ ๒ ครับ
คือ คือรู้อดีตพันชาติ ก็ต้องรู้อนาคตพันชาติ จึงจะรู้ตรงกลางที่เป็นพิกัดฟัลคัม..ของปัจจุบัน
เรื่อง ของ จิต ที่เป็นปรากฏการณ์เวลาล้วนๆ...ครับ !!!

เตวิชชา ลำดับตาม ปรากฏการณ์เวลาใน ปฏิจจสมุปปาท (จิตผู้สร้างเวลาที่ วิทยาศาสตร์สัมพัทธภาพเรียก Subjectivity of Time)ตามหลักฐานคัมภีร์มิลินทปัญหา...ครับ