เท็คนิคการเจริญอิทธิบาท ๔ คือ เท็คนิคการพัฒนาข้ามระบบอายตนประสาทที่ประสิทธิภาพจำกัด

Atthanij Pokkasap 

เท็คนิคการเจริญอิทธิบาท ๔...
ซึ่งก็คือ เท็คนิคการพัฒนาข้ามระบบอายตนประสาทที่ประสิทธิภาพจำกัด ครับ !!!               

(จาก โพสต์ก่อนหน้า...จ. 18 เมษายน 2016)
การเป็นอิสระภาพไปจากข้อมูลประสบการณ์
ทางอายตนประสาททั้งระบบ
ในช่วง กวฬิงการาหารดับ เป็นปัจจัยให้ กามคุณ ๕ ดับ นี้แหละ คือการก้าวล่วงสู่
ปฐมฌาน...ฌานที่ ๑ ในสัมมาสมาธิ

ที่ชื่อว่า..

๑. วิมุตตายตนะ(๕)...อายตนะอันหลุดพ้นการครอบงำของอินทรีย์ ๕ (ตา หู จมูก ลิ้น กาย)

๒. อภิภายตนะ(๘)..อายตนะอันเหนือกว่าอายตนะสามัญ(Normal Senses)

๓. กสิณายตนะ(๑๐)...อายตนะที่มีพลังงานเหนือแรงเหนี่ยวนำของกามคุณ๕ จากประสบการณ์อาตนประสาทสามัญ(Sensation of Normal Senses) คือ..Mind over Force Field

๔. วิโมกข์ (๘)...อายตนะที่หลุดพ้นไปจากประสบการณ์ทั้งมวลของอายตนประสาทสามัญ
ฯลฯ

ถ้า เป็นภาษาอังกฤษ ก็คงประมาณเป็น...
Supramental Mind over Senses & Sensation
อะไรประมาณนี้ ล่ะครับ

เหล่านี้ เป็นศัพท์เทคนิคในการฝึกจิตให้ขาวสว่างรอบ (สะจิตตะปริโยทะปะนัง) ที่หายไปจากพจนานุกรมพระพุทธศาสนา ทั้งหมดในปัจจุบัน.....

และเป็น "ญาณ" เป็นประสบการณ์ทางจิต
"อุตริมนุสสธรรม"
ตามความหมายของพระพุทธศาสนา....

ที่ความรู้ในระบบอายตนะประสาทปกติ
เข้ามา "เสือก" ตัดสินพิพากษา...เพ่นพ่านเต็มไปหมด ในขณะปัจจุบัน นี้ ครับ

Atthanij Pokkasap  ฉะนั้น...การฝึกจิตให่ขาวสว่างรอบ...จึงเป็นอะไรไปไม่ได้ คือ

ขาวสว่างรอบเพราะเป็นอิสระเหนือข้อมูลของประสบการณ์ทางอายตนประสาททั้งระบบ...ที่ประมวลผลไว้ในสมองส่วนล่างหลังกระบอกตา และทำงานร่วมกับหัวใจ แต่ฝึกให้หัวใจเป็นผู้สั่งงาน ไม่ใช่ให้สมองที่อาศัยอายตนะแล้วมาสั่งงาน...ครับ

Atthanij Pokkasap  ที่ว่ายเวียนอยู่ในกิเลสตัณหา ก็เป็นหัวใจสั่งงานภายใต้การเข้าไปปรุงแต่งแล้ว คือ มโนธาตุจากหัวใจ ไปเป็น "มโนวิญญาณ" ที่เสพกามคุณ ๕ จากข้อมูลของสมองส่วนล่าง เป็นจิตที่ประกอบกิเลสตัณหา ไปแล้ว...

Panugon Pla    สาธุๆๆ

Atthanij Pokkasap  ที่ฝึก คือฝึกตัดตอน มโนวิญญาณ จากมโนธาตุ ไม่ให้เช้าไปมิกซ์ ข้อมูลประสบการณ์ของอายตนะในสมองส่วนล่าง ครับ

Atthanij Pokkasap  นี้คือ สมองส่วนล่างที่เก็บข้อมูลประมวลผลจากอายตนประสาททั่งระบบ...(ใจก็เก็บบันทึกตามไว้ด้วย แต่เป็นการเก็บภายใต้การสั่งการ..ที่ ต้องปลดเปลื้องด้วยเท็คนิคที่พระพุทธองค์ทรงค้นพบ)

Happy Joe    ที่มีผู้รู้กล่าว เรื่อง ปฏิสนธิวิญญาณ มิใช่ วิญญาณในขันธ์ ๕ ...
ท่านอาจารย์เมตตาขยายความด้วยขอรับ

Atthanij Pokkasap  ขันธ์ ๕ นับตอน เกิดนามรูป แล้ว
นามรูป และวิญญาณ เป็นปัจจัยอาศัยกัน เกิดพร้อมกัน ผู้รู้ท่านรู้ด้วยการคิดเอง เออเองแล้วครับ

Happy Joe    แล้วจิต ที่หลุดพ้น นี่อยู่ในขันธ์ ๕ หรือไม่ครับผม..

Atthanij Pokkasap  จิตที่หลุดพ้น...เป็น "วิญญาณ"ที่อาศัยนามรูป เป็นปัจจัย คือวิญญาณ ที่..ณ ที่นี้เรียกไปก่อนหน้าแล้วว่า เป็น "จิตสังเคราะห์กาย "..หลุดพ้น จะมี
๑. หลุดพ้นจากการครอบงำของข้อมูลประสบการณ์ทางอายตนะ ที่เรากำลังอยู่ในโพสต์ตอนนี้ แล้วก็มี..
๒. หลุดพ้นจาก ตัณหา แล้วก็มี
๓. หลุดพ้นไปจากอาสวะทั้งปวง
เราอยู่ใน ข้อ ๑. อยู่นะครับ

Atthanij Pokkasap  คือทั้งหมดยังอยู่และต้องอาศัยขันธ์ ๕ ครับ

Happy Joe    แต่มิใช่ขันธ์ ๕?

Atthanij Pokkasap  อย่าสับสนตามการคิดคดของพวกมันสิครับ

Happy Joe    ครับผม..สาธุ ผมหลงมานาน อาจารย์โปรดอดโทษด้วย วาทะพุทธแบบนี้มีเยอะจริงๆ ในกระแสเถรวาทบ้านเรา..

Atthanij Pokkasap  จิต ของคนพวกนั้น ...ความรู้สึก(เวทนา)ที่เป็นอุปาทาน(กำหนดขึ้นมาเอาเอง) ล้วนๆ....มะเร็ง พอกับ จักระ ทั้ง ๗ ของพวกคลั่งลัทธิโยคะ ครับ

Happy Joe    สาธุๆๆๆ แจ่มแจ้งแล้วครับกระผม

Pantipa Chanate    สาธุคะขอแชร์คะ

76.Breaking Dharma PART 75

Breaking Dharma PART 75...!!!
....


ทำไม.. พระพุทธศาสนา ต้อง...

ฝึกอบรมจิต (สจิตฺตปริโยทปนํ..Sacittapariyodapananฺ)?!!

*เหตุผลจาก วิทยาศาสตร์สัมพัทธภาพ คริสตศตวรรษ 20 ;

ความหวังที่จะเปิดเผยความลี้ลับของธรรมชาตินั้น

อาจเป็นไปได้ว่า บัดนี้มนุษย์ได้ก้าวมาถึงขอบเขตจำกัดอันหนึ่ง

ของธรรมชาติอันสับสนซึ่งแวดล้อมตัวเขาอยู่

ในการค้นลึกเข้าไปภายในจุลจักวาล

เขาได้พบภาวะไม่มีกำหนด (indeterminacy)

ความเป็นสอง (duality) และความขัดแย้งกันเอง

เหล่านี้ เป็นสิ่งกีดขวางซึ่งดูประหนึ่งจะเตือนเขาว่า

เขาไม่สามารถจะสอดรู้สอดเห็นและอยากรู้จนเกินไป

ที่จะรู้เข้าไปจนถึงแก่นของสิ่งต่างๆ

โดยไม่เปลี่ยนแปลงสิ่งที่เขาต้องสังเกต

และในการสำรวจเข้าไปในมหาจักรวาลนั้น

ในที่สุด เขาก็ได้มาถึงเอกภาพอันปราศจากรูปร่าง

ลักษณะของ อวกาศ-กาล, มวล-พลังงาน, สสาร-สนาม

อันเป็นพื้นฐานสุดท้าย ซึ่งไม่เปลี่ยนแปลง และดำรงอยู่ชั่วนิรันดร์

ซึ่งดูเหมือนว่า จะไม่มีทางไปได้ไกลกว่านี้ได้อีกแล้ว

เพลโต้ได้กล่าวไว้ว่า "คุกนั้นคือ โลกแห่งการเห็นของเรานั่นเอง"

ทางทุกทางซึ่งจะหนีไปจากคุกอันนี้

ซึ่งวิทยาศาสตร์พยายามค้นหานั้น ดูเหมือนจะค่อยพากลึกเข้าไปสู่

อาณาจักรอันมืดมัวของสัญลักษณ์ และนามธรรม

*ความพยายามที่จะแยกระหว่างลักษณะที่ปรากฏออกมา

จากความแท้จริง และตีแผ่โครงสร้างพื้นฐานของเอกภพ

ให้เป็นที่ประจักษ์นั้น วิทยาศาสตร์จำต้องขึ้นไปสู่ระดับที่สูงกว่า

" ความสับสนของอายตนะ "

.... .... ....

เพราะ โลกที่มนุษย์เรารู้จักจริงๆได้นั้นมีอยู่โลกเดียว

คือ โลกซึ่งสร้างขึ้นโดยอาศัยอายตนะของเรา

ถ้าหากลบความประทับใจทั้งหมด

ที่เราตีความจากที่อายตนะรับรู้

และที่ความทรงจำของเราสะสมไว้แล้ว ก็จะไม่เหลืออะไรเลย

... ... ฯลฯ

จาก บทที่ ๑๕ เอกภพ และ ดร.ไอน์สไตน์

The Universe and Dr.Einstein by Lincoln Barnett, 1962

เปรียบเทียบ...

*โลกสร้างขึ้นจากอายตนะ..ตามสำนวนพระพุทธศาสนา ;

ท่านพระสมิทธิเถระทูลถามพระพุทธเจ้าว่า ;

" ข้าแต่พระองค์ผู้เจริญ ที่เรียกว่า โลก โลก ดังนี้

ด้วยเหตุเพียงเท่าไร จึงเป็นโลก หรือบัญญัติว่าโลก?"

พระผู้มีพระภาคตรัสว่า ;

"ดูก่อน สมิทธิ

จักษุ รูป จักษุวิญญาณ ธรรมที่พึงรู้แจ้งด้วยจักษุวิญญาณ

มีอยู่ ณ ที่ใด โลก หรือการบัญญัติว่าโลก ก็มีอยู่ ณ ที่นั้น..

โสต (หู) สัททะ (เสียง) โสตวิญญาณ ธรรมที่พึงรู้แจ้ง...ฯลฯ

ฆานะ (จมูก) กลิ่น(คันธะ) ฆานวิญญาณ ธรรมที่พึงรู้แจ้ง...ฯลฯ

ชิวหา (ลิ้น) รส ชิวหาวิญญาณ ธรรมที่พึงรู้แจ้ง..ฯลฯ

กาย โผฏฐัพพะ (สัมผัสทางกาย) กายวิญญาณ ธรรมที่พึงรู้แจ้ง..ฯลฯ

มโน (ใจ) ธรรมารมณ์(สัมผัสทางใจที่เกิดจากประสบการณ์

อายตนะทั้ง ๕ ข้างต้น) มโนวิญญาณ

ธรรมที่พึงรู้แจ้งด้วยมโนวิญญาณ

มีอยู่ ณ ที่ใด โลก หรือการบัญญัติว่าโลกก็มีอยู่ ณ ที่นั้นฯ"

จาก ข้อ (๗๕) สมิทธิสูตร สฬายตนวรรค สังยุตตนิกาย

ไตรปิฎก สยามรัฐ เล่ม ๑๘/๔๕

อธิบายตามมติผู้ถ่ายทอด ;

วิทยาศาสตร์ได้ค้นพบมาถึง ที่สุดของขอบเขตการรับรู้ของอายตนะแล้ว

จึงเรียกว่า "ความสับสนทางอายตนะ" ในคริสตศตวรรษที่ 20

และได้ตั้งความหวังอันเลือนลางไว้ว่า ...

..บางทีสิ่งที่เรายังไม่เข้าใจดีนัก

ที่เราเรียกกันว่า * จิต * นั้น

อาจเป็นสิ่งที่นำมนุษย์ไปสู่จุดหมายปลายทาง

ในท่ามกลางความไม่แน่นอนต่างๆ ในเอกภพนี้ได้

...เจตจำนงเสรี (Free Will) นั้น มีอยู่...ฯลฯ

(จาก บทที่ ๔ เอกภพและดร.ไอน์ไตน์ เล่มเดียวกัน)

พระพุทธศาสนานั้นได้ทำการค้นพบเทคนิคการก้าวข้าม

ความสับสนทางอายตนะ มากว่า ๒,๖๐๐ ปีแล้ว

เรียกว่า... อภิภายตนะ บ้าง วิมุตตายตนะ บ้าง

อภิภายตนะ คือ อายตนะอันยิ่ง อาจตรงกับ..

Paranormal Sense หรือ Supramental Mind ในภาษาอังกฤษ

โดยหลักฐาน เป็นธรรมหมวด ๘ เรียกว่า อภิภายตนะ ๘

เป็นศัพท์เทคนิคที่หลุด ตกหายไปจากพจนานุกรมพระพุทธศาสนา

ทุกฉบับ ทุกภาษาในโลก

วิมุตตายตนะ เป็น ธรรมหมวด ๕ เรียกว่า วิมุตตายนะ ๕

ในมหาเวทัลลสูตร มูลปัณณาสก์ มัชฌิมนิกาย ไตรปิฎกสยามรัฐ

เล่ม ๑๒/๔๕ เป็นพระสูตรที่เกิดจากการสนทนา

ระหว่างท่านพระมหาโกฏฐิตะ กับท่านพระสารีบุตรในการพบกันครั้งแรก

ท่านพระมหาโกฏฐิตะ ได้เรียกเทคนิคการก้าวข้ามความสับสน

แห่งอายตนะตามที่วิทยาศาสตร์กำลังฉงนฉงายนี้ว่า

* มโนวิญญาณอันบริสุทธ์ อันแยกจากอินทรีย์ ๕ แล้ว *

เทคนิคการก้าวข้ามความสับสนทางอายตนะที่วิทยาศาสตร์

คริสตศตวรรษที่ 20 กล่าวถึงนี้เอง คือหัวข้อธรรมที่พระพุทธศาสนา

เรียกว่า..

* สจิตฺตปริโยทปนํ (Sacittapariyodapananฺ) *

ความเข้าใจเร่งด่วนนี้ ควรนำมาพัฒนาประสิทธิ์ภาพความเป็นมนุษย์กันหรือไม่?

หรือจะปล่อยให้ความสับสนทางอายตนะอันเป็นที่มาของความรู้แตกต่างและขัดแย้งกัน

จนต้องจับศัสตราวุธมาประหัตประหารอย่างที่กำลังดำเนินอยู่

เพราะ ความเป็นทาสทางอายตนะที่มีขอบเขตดังคุกตามคำกล่าวของ เพลโต้

....จงพิจารณากันเอง

และการที่มี มิจฉาทิฏฐิกลุ่มใหญ่กล่าวว่า  ศาสนาไม่เกี่ยวกับวิทยาศาสตร์

รวมทั้งที่ใช้ศาสนาเป็นเครื่องมือในการสร้างความมั่งคั่งทางวัตถุบนการหลอกลวงชาวโลกและ

เอาเปรียบสังคม ทั้งหลาย...ก็ขอให้จงรีบไปผุดไปเกิดโดยเร็วด้วย  

อย่ามาทำให้สังคมมนุษย์สับสนยิ่งไปกว่าที่กำลังเป็นอยู่นี้เลย....!!!

ขอความรุ่งเรืองแห่งทิพยกายจงบังเกิดมีแก่ท่านผู้ไฝ่ธรรมอย่างมีเหตุผลเป็นวิทยาศาสตร์ทุกๆท่านด้วย เทอญ

Atthanij Pokkasap

08:30 น.ขึ้น๓ค่ำ เดือนยี่

ศุกร์ ๓ ธันวาคม พ.ศ.๒๕๕๗

...มนุษย์ไม่ได้รู้จักตัวเอง...และไม่รู้ประมาณตน...จึงได้สร้างความเดือดร้อนให้กับมนุษย์ด้วยกันเองอย่างใหญ่หลวง

                                                                                                         ๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐

  

  

* Story & Photos by  Atthanij Pokkasap

34.Breaking Dharma PART 33

Breaking Dharma PART 33...!!!
....



มารู้จัก กับ...

การฝัน หรือ สัมผัสเห็นเหตุการณ์ล่วงหน้า กันเถอะ

ณ ที่นี้ ขอเรียก จิตใต้สำนึก (Subconscious) และ จิตไร้สำนึก ซึ่งเป็นจิตที่ทำงานตอนกลางคืนหลังการหลับ ว่า

*จิตเหนือสำนึก (Supramental Mind)*

ตามประสบการณ์การค้นพบของพระพุทธศาสนานั้น   ธรรมชาติพื้นฐานสุดของจิต เป็นคลื่นแสงสว่าง เกิดขึ้นที่ โพรง (คูหาสยํ) ในหัวใจ...น่าจะหมายถึงโรงงานที่ป้อนประจุไฟฟ้าให้กับเซลล์เม็ดเลือดบริเวณลิ้นหัวใจ   ตอนที่คลื่นพลังงานนี้ยังไปผสมรวมกับ คลื่นพลังงานความถี่จากอายตนะประสาท ท่านเรียกว่า *ภวังคจิต*...
ในคนธรรมดาทั่วๆไป  หมายรวมถึง จิตที่ทำงานหลังหลับลึก

ในคัมภีร์มิลินทปัญหา  จึงได้เปรียบเทียบไว้ดังนี้...

จิต (คลื่นความถี่พลังงาน) = แสงสว่าง (ปภสสร)

ร่างกาย (ระบบอายตนสัมผัสประกอบกันขึ้นมา) = กระจก (อาทาโส)

รูปคลื่นความถี่ที่ผ่านระบบอายตนะสัมผัส = ภาพ (เคลื่อนไหว) ที่จะเกิดขึ้นในกระจก  และ..

การหลับ การปราศจากสติ = ความมืด

ฉะนั้น.. "อยาก" เห็นว่า มีสิ่งไร เหตุการณ์ใด มาสะท้อนปรากฏในกระจก ก็ต้องรู้วิธีกำจัดความมืดเสียก่อน 
นั่นคือ สติ จึง=การเห็น= ที่พระพุทธศาสนาเรียก เทคนิคตัวนี้ว่า กายานุปัสสนา และ กายคตาสติ!!!

มีขั้นตอนการฝึกขั้นต้นว่า...การประกอบการตื่นให้มาก...ชาคริยานุโยค (Jagriyanuyok) หมายถึง

ฝึกนอนในตรงเวลา ระหว่าง 2200 น. - 0200 น.

(เหตุผลของการนอนช่วงเวลาดังกล่าวเป็นการรักษาระดับการทำงานของอวัยวะภายในบางส่วน เช่นตับ..ให้ทำงานสอดคล้องกับเวลาภายนอก   มนุษย์ทุกวันนี้ไม่รู้ความสัมพันธฺ์ของอวัยวะภายในกับเวลาของจักรวาล    จึงป่วยตายด้วยโรคสารพัดโรคที่ไม่รู้การรักษา    นอกจากสุ่มเดาไปทั่วด้วยหลักการอุปาทานที่เรียกว่า หลักการทางวิทยาศาสตร์  ซึ่งเป็นวิทยาศาสตร์ที่ไม่รู้เรื่องอะไรเลยเกี่ยวกับปรากฏการณ์ของเวลา และปรากฏการณ์ความสัมพันธ์ระหว่างเวลาภายนอกกับการทำงานของอวัยวะภายในของมนุษย์ที่เป็นเวลาภายใน)

นี่คือพื้นฐาน เทคนิคการหยั่งรู้ ปรากฏการณ์ทิพยกาย(รูปแสงสว่างในแสงสว่าง)และการอ่านการไหลเลื่อนของลำดับเหตุการณ์ (ปรากฏการณ์เวลา) แห่งปรากฏการณ์การค้นพบของพระพุทธศาสนา...ที่จะพัฒนาไปสู่การเข้าใจถึงโครงสร้างของสนามเวลาที่รองรับสรรพปรากฎการณ์ทั้งมวลต่อไป

Atthanij Pokkasap  ถ่ายทอดประสบการณ์

0300 น.คืน ของวันอาทิตย์ ๑ กันยายน ๒๕๕๖ (ใกล้รุ่งวันจันทร์ที่ ๒)

...ไม่ใช่อยากนั่ง มาธิ ปุ๊บ   ก็มานั่งขัดสมาธิหลับตาเอาเลย...

เทคนิคการฝึกจิต (สจิตฺตปริโยทปนํ) ของพระพุทธศาสนา เป็นศาสนาของผู้มีปัญญาครับ...ไม่ง่าย...

...มีเคล็ดหลายตอน   ที่ต้องเป็นเพียง..มุขปาฐะ...ไม่อาจถ่ายทอดผ่าน ตัวหนังสือ

                                                                                            ๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐



* Story & Photos by  Atthanij Pokkasap