Loading...

Monday, January 16, 2017

87.Breaking Dharma PART 86





Breaking Dharma PART 86...!!!
....


วันอาทิตย์ ๙ มีนาคม พ.ศ.๒๕๕๗
เป็นวันขึ้น ๙ ค่ำ เดือน ๔ ดาวจันทร์สถิต ราศีเมถุน


กำเนิด *อานาปานสติสมาธิ* ตอนที่ ๕


ความเดิมตอนที่แล้ว (PART 85)

ถอดความขยายเคล็ด อานาปานสติสมาธิขั้นที่ ๑ (มีสติหายใจเข้า) และขั้นที่ ๒ (มีสติหายใจออก)
ทำให้เกิดการสะสมความมั่นคงแห่งจิต  การสะสมการปรากฏชัดเจนแห่งสติ 
แล้วโบราณาจารย์ ได้นำความละเอียดจากการสะสมของจิตและสติ ที่ปรากฏออกมาในฐานะของ "ปราณ"
ไปสัมผัสปรากฏการณ์ธรรมชาติของเวลาในภายนอกที่สัมพันธ์กัน
เกิดมาตราวัดค่าเวลาในสูตรคำนวณหาเวลา จากท้องฟ้าในไตรภูมิขึ้น
(ไตรภูมิพระร่วงกัณฑ์ที่ ๙ เป็นภาคทฤษฎี คัมภีร์สุริยยาตร์ เป็นภาคคำนวณ) 

ผู้อัญเชิญมาเล่าและขยายความเองเออเองเรียกปรากฏการณ์ความรู้พื้นฐานนี้ว่า 
เป็นพื้นฐานของ ความรู้ที่เนื่องด้วยกาย (กายานุปัสสนา)



ถอดความขยายเคล็ด ต่อ

อานาปานสติสมาธิ ขั้นต่อไปคือ

ขั้นที่ ๓ เมื่อหายใจเข้ายาว ก็รู้สึกว่าหายใจเข้ายาว
เมื่อหายใจออกยาว ก็รู้สึกว่าหายใจออกยาว

ขั้นที่ ๔ เมื่อหายใจเข้าสั้น ก็รู้สึกว่าหายใจเข้าสั้น
เมื่อหายใจออกสั้น ก็รู้สึกว่าหายใจออกสั้น

ข้อพิจารณา คือ อย่างไรเรียกว่ายาว อย่างไรจึงเรียกว่าสั้น
ยาวนั้นยาวเท่าใด และสั้นนั้นสั้นเท่าไร และที่รู้ตัวนั้นรู้ขนาดไหน
รู้อย่างไร จึงเรียกว่ารู้ตัวตามสูตร??????????

ความรู้ที่พึงมีต่อลมหายใจ ยาว ลมหายใจสั้นนี้
ปรากฏอุปมายู่ใน มหาสติปัฏฐานสูตร ดังนี้ ;

"ภิกษุทั้งหลาย!
แม้ฉันใด นายช่างกลึง หรือลูกมือนายช่างกลึง ผู้ชาญฉลาด
เมื่อชักเชือกกลึงยาว ก็รู้ชัดว่า เราชักเชือกกลึงยาว
หรือเมื่อชักเชือกกลึงสั้น ก็รู้ชัดว่า เราชักเชือกกลึงสั้น
ภิกษุทั้งหลาย (การหายใจยาวสั้นของเธอ) ก็ฉันนั้น ฯ"


คำถามคือ..

ผู้ปฏิบัติการโยคะ (พระโยคาวจร) หน้าใหม่หน้าเก่าทั้งหลาย..
ไปเสมอนายช่างกลึง ลูกมือนายช่างกลึงผู้ชำนาญและชาญฉลาด
กันตั้งแต่เมื่อเมื่อไหร่???

ที่สุดของลมหายใจเข้า ที่สุดของลมหายใจออกในสรีระร่างกายของสัตวบุคคลแต่ละอัตภาพ
เอาอะไรเป็นมาตรฐานความยาว ความสั้น หากไม่ศึกษาวิชาจิตสรีระวิภาค (นวดแผนโบราณ)
จะไม่มีวันรู้เรื่องลมหายใจยาวสั้นในสรีระร่างของตนตามเป็นจริงเลย

ปฏิบัติการขั้น ๓ และ ๔ นี้ ถูกนำไปใช้เป็นประสิทธิภาพใน ท่าบทฤๅษีดัดตน ที่หาคนรู้ไม่มีเลย....

ในการฝึกหาที่สุดของความยาวสั้นของลมหายใจของแต่ละสรีระร่าง
จะต้องชำระล้างขนาดความเคยชินของลมหายใจที่ไม่มีระเบียบตามปกติทั่วไปทิ้งให้มากที่สุด
เท่าที่จะอบรมตนได้ ตอนนี้เป็นเคล็ดลับ แต่..
เคยถ่ายทอดออกไปหลายครั้งแล้วเพียงแต่ไม่ได้บอกว่าเป็นเทคนิคที่อยู่ใน
อานาปานสติ ข้อ ๓ และ ๔ นี้

ไปพิจารณาตนตามอุปมาอันพระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสอุปมาไว้ในมหาสติปัฏฐานสูตรว่า
เสมอด้วย นายช่างกลึงเชือกหรือลูกมือนายช่างกลึงผู้ชำนาญและชาญฉลาดกันสักระยะเถิด...
ไปยกตนเสมอได้อย่างไร จึงปฏิบัติก้าวกระโดดกันพรวดๆๆๆๆๆอย่างน่าไม่อายกันหมดทั้งบ้าน
หมดทั้งเมืองขนาดนั้น....


จบ ตอน ที่ ๕


Atthanij Pokkasap
อัญเชิญมาถ่ายทอดเล่าเองขยายความเองและเออเอง




...เส้นปธานทั้ง ๑๐ ตามบันทึกนวดแผนโบราณ ปรากฏในสรีระตอนที่ จิตมั่นคงแล้ว สติปรากฏชัดเจนแล้ว...
ญาณที่เป็น..กายานุปัสสนา ปรากฏตามแบบที่ท่านบรรยายไว้ในไตรภูมิพระร่วงครับ...
ซึ่งต้องเขียนภาพประกอบการบรรยายยืนยันว่าเป็นความรู้อันลี้ลับสูงส่งสุดยอด
ของพระพุทธศาสนาที่ไม่เคยมีใครถ่ายทอดมาก่อน....

...เรื่องการนับ...ในที่นี้บอกว่านับด้วยอักษร...จะเหมือนอย่างเดียวกันกับในวิสุทธิมรรคที่ใช้การนับด้วยตัวเลข
ซึ่งมีอยู่ 2 วิธีด้วยกัน...อันเดียวกันครับ   สัมพันธ์กับจังหวะการหมุนของโลก ไม่ใช่กำหนดได้เอาเอง...
เป็นลักษณะ..การฝึกฝน..ปัญญาโดยสัญชาตญาณ (จินตามยปัญญา) แบบเดียวกับที่พวกสัตว์ที่ชาญฉลาดหลายๆพันธุ์มีกัน เพราะมนุษย์ต้องตั้งฐานพัฒนาการการหยั่งรู้สัมพันธ์กับสนามแม่เหล็กดวงดวงด้วย !!!




                                                                                                      ๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐
     
  


* Story & Photos by  Atthanij Pokkasap

No comments: